Laag IQ en beroepsonderwijs: waardeer en geef kansen

Het moet niet altijd ASO en universiteit zijn. Waardeer zeker ook (buitengewoon) beroepsonderwijs en mensen met een laag IQ.

Mensen inspireren en sensibiliseren

Doordat ik mijn levensverhaal heb kunnen vertellen aan anderen, heb ik ervaren dat het anderen kan inspireren. Of kan geruststellen dat er meer mogelijk is na het buitengewoon onderwijs. Wat je studievoorgeschiedenis of IQ ook is, misschien kan je wel meer bereiken dan je zelf denkt. Met doorzettingsvermogen, motivatie, wilskracht en geloof in jezelf.

Misschien kan je wel meer bereiken dan je zelf denkt.

Waar een wil is, is een weg. Als je er echt zo van droomt, waarom probeer je het dan niet gewoon? Dan hoeft het natuurlijk niet meteen over hoger onderwijs te gaan als je uit buitengewoon onderwijs komt en/of zwakbegaafd bent. Er zijn misschien nog andere mogelijkheden. Het buitengewoon onderwijs is ook zeker een goed alternatief. Zolang je maar een plaats vind waar je je goed voelt en blijft goed voelen. Maar ik wil ik ook graag bewijzen dat je niet steeds alles kan voorspellen in het leven. Alle kansen en mogelijkheden zouden moeten opengehouden worden. Met voldoende heroriëntatiemogelijkheden, ook op latere leeftijd.

Het is niet vanzelfsprekend

Een buitengewoon hoger onderwijs had naar mijn gevoel de oplossing geweest na het buitengewoon beroepsonderwijs. Ik zou het dan zien als een opleiding waarbij je dan het gewoon secundair beroepsonderwijs niveau zou bereiken. Het BSO niveau. Volgens mij is dit eerder een oplossing dan het M-decreet. Al kan het M-decreet voor bepaalde leerlingen wel een goede mogelijkheid zijn. Voor mij had het een ramp geweest. Ik denk dat het beter zou zijn moest men meer middelen naar het buitengewoon onderwijs sturen. Dit uitbouwen en herwaarderen zodat het waardevoller is.

Ik denk dat het beter zou zijn moest men meer middelen naar het buitengewoon onderwijs sturen.

Hierbij bedoel ik dat je een waardevol diploma behaald. Een diploma dat voornamelijk voorbereid op de arbeidsmarkt maar toch toelating geeft tot hoger onderwijs. Ook al is dit niet vanzelfsprekend. Ik voelde me enorm ondergewaardeerd zonder diploma op de arbeidsmarkt. We leven immers in een diplomamaatschappij. Dus met een getuigschrift heb je jammer genoeg amper kansen. Je wel kan geluk hebben. Maar nu ik voldoende diploma’s heb, staan enorm veel deuren ineens open. Het behalen van een diploma hoeft voor mij nog niet in het buitengewoon secundair onderwijs. Maar door enkele extra jaren waarbij je dan het BSO niveau zou bereiken. Geef mensen kansen, je kan de toekomst niet altijd voorspellen.

Geen valse hoop

Ik ben er mij van bewust dat mijn succesverhaal verre van vanzelfsprekend is. Mijn gevoel van onderwaardering op de arbeidsmarkt, zorgde voor enorme frustraties en motivatie om te gaan studeren. Examencommissie was niet gemakkelijk in volledige zelfstudie. Hierbij is het dus niet mijn bedoeling om valse hoop te geven. Wel om mijn ervaringen van het buitengewoon beroepsonderwijs tot het hoger onderwijs te delen. En ik graag wil bewijzen dat er veel meer mogelijk is na buitengewoon beroepsonderwijs. Bovendien vind ik het leuk om anderen te inspireren en motiveren. Het geeft me veel betekenis en voldoening in mijn leven.

Het moet niet altijd ASO en universiteit zijn

Moeten we ook niet het buitengewoon onderwijs en het beroepsonderwijs gaan herwaarderen? En het technisch onderwijs, de HBO5 opleidingen, de hogeschoolopleidingen, … Het moet toch niet altijd ASO en universiteit zijn? Waarom wordt dit zo vaak als de norm gezien? Het maakt me enorm verdrietig als de maatschappij zo denkt. Want ik kan echt niet aan de norm voldoen door mijn zwakbegaafdheid. Het maakt toch niet uit wat je kiest en alles verdient toch evenveel waardering? Of het nu meer praktijk is dan theorie… Dat is toch echt niet minderwaardig. Als je je maar goed voelt. Is dat niet het belangrijkste? Zelf kan ik mezelf niet zijn op een intellectueel of theoretisch niveau. In theoretische contexten functioneer ik helemaal niet. Ik voel me dan enorm ongemakkelijk omdat men dingen verwacht waaraan ik cognitief niet kan voldoen. Ik ben heel praktisch en voel me daar ook veel beter bij. Zolang ik maar kan uitvoeren zonder dat ik te veel moet nadenken of mijn cognitieve beperking moet compenseren… Ik behaalde een verkorte academische bachelor na mijn professionele bachelor. Maar besefte dat een universitair niveau echt niets voor mij is. Het is het niet waard om me continu overvraagt te voelen. Gelukkig waardeer ik mijn droomdiploma voedings- en dieetkunde enorm. Twijfel je? Voel eventueel wat een opleiding met je doet.

Je IQ maakt je niet slim of dom

Het IQ, een taboe? Niet meer voor mij want het is maar een getal en het doet me niets meer. Voor mij geeft het zeker wel de erkenning dat ik cognitief minder sterk sta dan anderen. Ik ben zelfs blij met mijn “stempel” zwakbegaafdheid door de herkenning. Maar ik heb mijn droomdiploma behaald. Met een lager IQ en cognitieve beperking. Ik wil dan ook graag het taboe doorbreken dat je dom bent als je een lager IQ hebt dan gemiddeld. Je kan ook slim zijn en bijleren met een lager IQ. Zwakbegaafd zijn is niet hetzelfde als dom zijn of niets kunnen. Je hoeft helemaal niet hoogbegaafd te zijn of een normaal IQ te hebben om iets te kunnen bereiken. Misschien zijn er wel andere studiemethodes die kunnen helpen? Zoals mindmappen mijn cognitieve beperking gecompenseerd heeft. Daarnaast ben ik de laatste jaren het sociaal-emotionele veel meer gaan waarderen in mijn leven. Niet beredeneren of aanleren maar intuïtief aanvoelen. Met een nieuwe sociale wereld die voor me open gegaan is. En dat is misschien zelfs mooier dan om het even welk diploma. Zie mijn blog over autismespectrumstoornis en de connectiviteit in het sociale brein.

keyboard_arrow_up